życie i twórczość C.K.N. oraz jego patriotyzm w wierszach "Moja piosnka" I i II
C.K.N. urodził się w 1821r. niedaleko Radzymina w Laskowiec – Głuchach. Już jako młody chłopiec przejawiał zainteresowania literaturą i malarstwem, i już w tym kierunku podjęto jego kształcenie. W czasie swojego pobytu we Włoszech zakochał się w słynnej wówczas “wielkiej damie“ Marii Kalergis. Ta nieodwzajemniona miłość przez długi czas miała wpływ na twórczość naszego poety. Pod koniec czerwca 1846 został osadzony w więzieniu w Berlinie jako podejrzany o związki z antycarskimi spiskami. Po uwolnieniu wyjechał do Rzymu, gdzie poznał między innymi A. Mickiewicza i Krasińskiego. W 1849 r. w czasie swojego pobytu w Paryżu zaprzyjaźnił się z Chopinem i Słowackim zapoznał się także z kilkoma pisarzami rosyjskimi. Lata 1852-54 spędził w Stanach pracując jako grafik przy organizowanej w Nowym Jorku wystawie światowej. Następnie wrócił do Paryża po drodze przebywając w Londynie. Tam utrzymywał się za honorarium z prac literackich. Dotknięty głuchotą ostatnie lata spędził w polskim przytułku dla emigrantów w Ivry koło Paryża, gdzie w maju 1883 r zmarł. Za jego życia udało mu się wydać kilka broszur i wierszy poemat “Promethidion“, cykl odczytów o Słowackim oraz jeden tom poezji. C.K.N. pisał poematy, wiersze a nawet nowele. do jego najlepszych nowel można zaliczyć “Cywilizację“ i “Tajemnica lorda Singelworth“. Problematykę człowieka jako nacechowanego tragizmem wytworu i twórcy kultury podejmował Norwid również w poematach takich jak “Promethidion “, “Quidam“, “Garstka piasku“ lub “Rzecz o wolności słowa“ Oprócz wyżej wymienionych utworów C.K.N. napisał około stu wierszy w latach 1857-1865 ułożonych w to pt. “Vademecum“. W swoich utworach poeta podkreślał głębokie zróżnicowanie klasowe i głęboką nędzę dołów społecznych. Nie akceptował widzianych przez siebie negatywnych zjawisk społecznych takich jak coraz większa rola pieniądza na zachodzie lub zastój cywilizacyjny obserwowany na wschodzie. Pisał też wiersze Fizyczno – kulturowe np. “W Weronie“ gdzie czyste i wzniosłe uczucia usiłował wyzwolić z krępujących je konwencji. C.K.N pisał też wiersze patriotyczne. Zaliczamy do nich “Moja piosnka“ (I) która powstała w 1844 r. we Florencji .Wiersz ten dowodzi, że sytuacja poety była ciężka, że źle się czul za granicą kraju. Często wspomina “czarną nić “ która symbolizuje zły los poety. Norwid próbuje zerwać tę nić lecz nie udaje mu to się. Na swoim przykładzie poeta pokazuje los Polaków na emigracji. Drugim utworem o tej tematyce jest “Moja piosnka “ (II) powstała w 1854 r. w Nowym Jorku. Norwid wyraża ogromną tęsknotę do ojczyzny co wyraża w słowach “do kraju tego tęskno mi panie“. Autor mówi o ludowych obyczajach jak kult chleba i opieka nad gniazdami bocianów.
Leave a Reply