Turgieniew Iwan
W młodości – poeta. Później zasłynął jako utalentowany nowelista (Zapiski myśliwego), w najdojrzalszym okresie twórczości posługiwał się gtównie formą krótkiej powieści (Rudin, Ojcowie i dzieci, W przededniu). Począwszy od lat czterdziestych spędzał większość czasu w Paryżu, gdzie zaprzyjaźnił się m.in. z Flaubertem i Goncourtami. Związków z Rosją nigdy jednak nie zerwał. W kilku utworach (m.in. w powieści Rudin) stworzył typ “zbędnego człowieka“ rosyjskiego inteligenta pochodzenia szlacheckiego, daremnie poszukującego własnej roli w istniejącym systemie społecznym. Wielkie emocje wywołała postać “nihilisty“ Bazarowa (Ojcowie i dzieci). Współcześni odczytali ją – niezgodnie z zamierzeniem autora – jako oskarżenie młodego pokolenia, któremu nieobcy był filozoficzny materializm i marzenia o rewolucji. Ceniony niezwykle za życia, bardziej “kameralny“ niż Tołstoj czy Dostojewski, ustąpić musiał w końcu pola prawdziwym “gigantom“ dziewiętnastowiecznej powieści rosyjskiej.
Leave a Reply