Saint Exupéry Antoine de
Urodzony 29 VI 1900 w Lyonie. Zginął 31 VII 1944 podczas lotu zwiadowczego. Pisarz, reporter i lotnik. Pochodził z rodziny arystokratycznej. W 1922 promowany na pilota wojskowego, od 1926 oblatywacz linii francuskich; korespondent wojem w Hiszpanii. Podczas wojny w wojsku francuskim, w 1943 w wyniku własnych stan powołany do służby lotniczej. Debiutował opowiadaniem L\’Aviateur (.Lotnik“, 1926); wyd m.in. Pocztę na Południe (1928), Nocny lot (1931), Ziemię, planetę ludzi (1939), Małego księcia (1943); pośmiertnie ukazała się Cytadela (1948). Dzieła S.E. tłumaczyli T.Boy-żeleński, Wiera i Zbigniew Bieńkowscy . Saint – Exuperego nazywano “Conradem powietrza“, odkrył bowiem dla literatury przestworza i szczególny smak przygody pilota wędrowca, tak jak Conrad potrafił oddać spotkanie człowieka z morzem. Istota jednak jego twórczości nie polega na stworzeniu literatury lotniczej, wiedzionej zresztą z własnych, burzliwych doświadczeń, ale na uprawianej przy tej okazji moralistyce, która wywierała i wywiera nadal znaczny wpływ na odbiorców. Przy czym pisarz nie był twórcą jakiegoś nowego systemu etycznego ani też piewcą tężyzny, męskiej siły, za sprawą której trzeba się sprawdzać (jak u Hemingwaya). Autor Nocnego lotu nawiązuje do reguł moralnych zakorzenionych w refleksji etycznej i filozoficznej Europy odwołując się zwłaszcza do Pascala, choć, jak się zdaje, nie dzielił ze swym mistrzem przekonania o transcendentalnym źródle moralności. Przeciwnie, to właśnie los człowieka dla każdego staje się wyzwaniem, a istotą powołania jednostki jest odpowiedzialne potwierdzenie siebie wśród innych ludzi.
Leave a Reply