Polityka zagraniczna Bolesława Krzywoustego
Po śmierci Władysława Hermana w 1102 roku, trwał początkowo podział kraju pomiędzy dwóch jego synów: Zbigniewa, który rządził Wielkopolską, Kujawami i Mazowszem, oraz Bolesławem zwanym później Krzywoustym rządzącym Małopolską, Śląskiem i Ziemią Lubuską. Po kilku latach doszło do wojny między braćmi i pobity w niej Zbigniew uciekł w 1107 roku do Niemiec. Uzyskał tam poparcie cesarskie i w 1109 roku na Polskę spadł najazd cesarza Henryka V w obronie praw Zbigniewa. Przewaga wojsk niemieckich była znaczna, dlatego Bolesław Krzywousty musiał stosować podjazdowy sposób walki. O wygranej Polski zadecydowała obrona grodów śląskich: Głogowa, Bytomia i Wrocławia. Charakterystyczne było też powszechne poparcie, jakie Bolesław uzyskał w momencie najazdu niemieckiego. Ostatecznie suwerenność Polski została obroniona, a cesarz wycofał się z naszego kraju, rezygnując także z trybutu od Krzywoustego. W drugiej połowie XI wieku uniezależniło się od władców polskich bogate Pomorze. Jednocześnie stało się bardzo atrakcyjnym terenem do ekspansji terytorialnej dla wielu możnych i rycerstwa. Już w latach 1103-1105 Bolesław Krzywousty wyprawiał się na te tereny – były to jednakże wyprawy o charakterze łupieżczym. Całkowitego podboju Pomorza, dokonał w toku kilkunastoletnich walk. Rozpoczął od umocnienia linii Noteci. Zdobył najpierw Pomorze Wschodnie z Gdańskiem (1116 r.), a następnie Pomorze Zachodnie ze Szczecinem (1121 – 1122 r.). Dzielnica gdańska została włączona bezpośrednio do Polski, natomiast Pomorze Zachodnie stało się polskim lennem. Została również przeprowadzona ponowna chrystianizacja Pomorza. Bolesław Krzywousty organizował także wyprawy na Węgry, aby poprzeć tam władcę niechętnego wpływom niemieckim. Prowadził również przegrane walki z Czechami o Śląsk. Pod koniec życia Krzywousty musiał bronić niezależności Kościoła polskiego przed pretensjami arcybiskupa magdeburskiego Norberta, który uzyskał oficjalną bullę papieską, podporządkowującą Magdeburgowi wszystkie biskupstwa polskie. Dopiero ustępstwa Bolesława na rzecz cesarstwa i osobiste spotkanie z cesarzem Lotarem III w Merseburgu w 1135 roku, doprowadziły do potwierdzenia praw metropolitalnych Gniezna. Bolesław musiał jednakże złożyć cesarzowi hołd lenny z Pomorza.
Leave a Reply