Obraz stworzenia świata w Biblii, mitologii greckiej. Prawdy wynikające z opisu biblijnego.
RÓżNICE między kosmogonią biblijną i mitologiczną Bóg był zawsze Religia politeistyczna Bóg jest wszechmogący Bogowie mają ściśle określone zadania Bóg stworzył człowieka na swoje podobieństwo i dał mu władzę Człowiek Prometeusza był słaby i nie miał takiej władzy jak człowiek kosmogonii biblijnej Kosmogonia mówi o czynnościach Boga Kosmogonia mówi o drzewie genealogicznym bogów PODOBIEńSTWA między kosmogonią biblijną i mitologiczną 1) Bóg stworzył świat 2) Na początku tworzona jest przyroda, następnie człowiek 3) Ziemia jest płaska, a niebo to sklepienie zawieszone nad nią 4) Ten sam pkt. wyjścia – pustka, próżność, chaos PRAWDY WYNIKAJˇCE Z OPISU BIBLIJNEGO: 1) Jest tylko jeden Bóg. Istnieje On poza czasem, świat został przezeń stworzony w czasie. 2) Bóg powołuje wszystko do istnienia swoją wszechmocą, stwarza za pomocą słowa. 3) Wszystko co nas otacza pochodzi od Boga i od niego zależy. 4) Autor stwierdza, iż wszystkie ciała niebieskie są zależne od Boga, a nie są bóstwami 5) Bóg nadając nazwy dniu i nocy, niebu, morzu i ziemii uważa się za ich Stwórcę i Pana. dalej człowiek nadając nazwy zwierzętom i roślinom zaznacza swoją władzę nad nimi. 6) Człowiek został stworzony jako ostatni, wszystko wcześniejsze jest mu podporządkowane. 7) Człowiek ma w sobie coś boskiego. 
Różnicę płci ustanowił sam Bóg. 9) Rodzenie potomstwa jest uczestniczeniem w Bożym planie stwarzania świata. 10) Dzieła Boże nie zawierają niczego złego – są dobre. Nawiązania literackie do motywu genezis. ?K.Iłłakiewiczówna Kain i Abel ?Wacław Oszajca O stworzeniu człowieka ?Jan Twardowski Nie Wiedzieli ?Kamieńska Drugie szczęście Hioba 5?Rudnicki Ofiara Izaaka ?Słonimski oraz Henryk Sienkiewicz Potop 7?Wisława Szymborska Wieża Babel ?Mark Twain Pamiętniki Adama i Ewy Obraz potopu w Biblii i sumeryjskim eposie Gilgamesz. *Gilgamesz – półlegendarny władca sumeryjski miasta Uruk, tytułowy bohater wielkiego eposu babilońsko – asyryjskiego z pierwszej połowy II tysiąclecia p.n.e.. Epos opiewa przygody Gilgamesza i jego przyjaciela Enkidu, składa się z 12 tablic. Odnaleziony został w 1853 r. w gruzach biblioteki króla Asurbanipala w Niniwie. Niemal wszystkie narody znają klęskę powodzi i bardzo się jej lękają. Doświadczenie to dawało się szczególnie w Babilonii, gdzie rzeki Tygrys i Eufrat okazały się gwałtowne, pełne niespodzianek. Mieszkańcy tych terenów mieli własny mit o potopie. Opisany jest on w eposie Gilgamesz. Bogowie zamierzają zatopić wszystkich ludzi. Jednakże bóg Ma znalazł człowieka dość inteligentnego, który pozwolił się pouczyć i w ten sposób się uratował. Ów pobożny Utnapisztim (lub w innych źródłach Ziusudra) przeczekał czas potopu wraz ze swą rodziną na pokładzie dużego statku. Woda utrzymywała się długo ale Utnapisztim spędził tam siedem dni, a nie czterdzieści jak w Biblii. Podobnie jak Noe wypuszczał ptaki, by się dowiedzieć, czy wody opadły. Potop w Biblii ma nieco inny sens. Jedyny Bóg jest zarazem sprawiedliwy i miłosierny. Nie pozostaje obojętny na zło popełniane przez ludzi, toteż zło karze. Ale Bóg nie pozwala się zwyciężyć i trwa w swej woli zbawienia. Wielu ludzi doznało tragicznej śmierci, jednak pozostał pewien człowiek sprawiedliwy i dobry, Noe, który słucha nauki, posłuszny jest Bogu i ratuje ludzkość. Zbudował Noe arkę, do której wprowadził swoją rodzinę oraz wszystkie gatunki zwierząt i przeczekał w niej czterdziestodniowy potop. Przeczekał na niej powódź i uniknął śmierci.
Leave a Reply