Lermontow Michał
Urodzony 15 X 1814 w Moskwie. Zmarł 27 VIII 1841 w Piatigorsku. Pochodził z zamożnej rodziny szlacheckiej, studiował na Uniwersytecie Moskiewskim, a następnie w petersburskiej szkole podchorążych gwardii. Za odę na cześć Puszkina. – Na śmierć poety – skazany został na zesłanie na Kaukaz na kilka miesięcy. Za pojedynek z synem ambasadora francuskiego powtórnie zesłany na Kaukaz i wcielony do pułku piechoty. Zginął w sfingowanym pojedynku. Był autorem utworów poetyckich: liryki osobistej i miłosnej, społeczno-politycznej i filozoficznej, 20 poematów, powieści poetyckich i żartobliwych (Soszka, 1935); utworów dramatycznych: Hiszpanie (1830), Ludzie i namiętności (1830), Dziwny człowiek (1831), Maskarada (1835), Dwaj bracia (1836); prozatorskich: nie ukończona powieść historyczna Wadim (1838-39), nowela Księżna Ligowska (1836) i Bohater naszych czasów (1838-39). Popularność i sławę romantycznego poety przyniosły mu wiersze oraz klasyczna pozycja teatralnego repertuaru Maskarada.
Leave a Reply