Geneza i skutki wojny 100-letniej pomiędzy Anglią i Francją
Możemy wyróżnić conajmniej trzy różne rodzaje przyczyn wojny stuletniej pomiędzy Francją a Anglią: Polityczne, dynastyczne oraz ekonomiczne. Do przyczyn politycznych zaliczyć trzeba zamiar królów Francji do połączenia wszystkich ziem francuskich na kontynencie i odebrania z rąk angielskich ziem w królestwie francuskim. Do przyczyn dynastycznych zaliczyć trzeba roszczenia dynastyczne królów angielskich do tronu Francji. Natomiast przyczyny ekonomiczne tkwiły w rywalizacji francusko-angielskiej we Flandrii, lennie francuskim gospodarczo związanym z Anglią - była to bezpośrednia przyczyna wybuchu wojny. Do przyczyn ekonomicznych zaliczyć można jeszcze nadzieje Anglików na zdobycie bogactw w walkach z zamożną Francją. Dodatkową przyczyną była rywalizacja angielsko-francuska w Szkocji, gdzie wybuchła wojna domowa. W 1337 roku Flandria, w wyniku wydanego przez Francję zakazu importu wełny z Anglii, wypowiedziała posłuszeństwo królowi Francji i zawarła układ z Anglią. Ponad to król Anglii Edward III Plantagent, po śmierci francuskiego króla Karola IV Pięknego i wygaśnięciu linii Kapetyngów, uznał się za pretendenta do tronu francuskiego. Odpowiedzią nowego króla francuskiego, Filipa VI, była konfiskata Gujenny, ziem angielskich we Francji. Sama wojna która wybuchła w 1337 roku, była bardzo zawiła, kilkakrotnie przerywana z różnych przyczyn (m. in.: przyczyną rozejmu był wybuch epidemii “czarnej śmierci“ w Europie). Trwała dokładnie do 1453 roku, czyli do ostatecznego zwycięstwa Francuzów pod Castillon. Konsekwencjami wojny 100-letniej były: - Wzmocniona władza królów Francji i w niedalekiej przyszłości przyłączenie do Królestwa: Burgundii, Andegawenii, Prowansji oraz Bretanii. - Wyparcie Anglików z ziem francuskich. Anglicy zatrzymali jedynie port Calais. - Wybuch wojny domowej w Anglii, przeżywającej wtedy poważne trudności, o wpływy w królestwie. Była to tak zwana “wojna dwóch róż“ (1450-1485) [Lancasterowie
Leave a Reply