Franciszek Karpiński

Franciszek Karpiński (1741 – 1828), pierwszy polski intelektualista. Był sekretarzem, nauczycielem, pisał – “Zabawki wierszem i przykłady obyczajne“, pamiętniki “Historja mojego wieku i ludzi, z którymi żyłem“. “Do Justyny tęskność na wiosnę“ Poeta tęsknił do niej na wiosnę, utwór jest sielanką sentymentalną, autorski podmiot liryczny przedstawia uczucia Karpińskiego. Połączenie ludzkiej uczuciowości z fascynacją dla świata przyrody. Wiosna jest porą kochania – tęsknota wiosną jest szczególnie silna. “Laura i Filon“ Utwór jest dialogowaną sielanką sentymentalną. Opowiada o historii igraszki miłosnej Filona i Laury. Scenerią jest świat przyrody, rekwizytem jest jawor. Poeta usiłuje zobrazować piękno ludzkich uczuć, miłości. Obrazuje wszystkie uczucia towarzyszące miłości – tęsknotę, niepokój, zazdrość. Ostatecznie między kochankami następuje pojednanie. “Pieśń dziada sokalskiego w kordonie cesarskim“ Podmiotem lirycznym jest wędrowny dziad. Opisuje nieszczęścia jakich doświadczył w zaborze austriackim. Wyraża pogląd, iż upadek ojczyzny jest skutkiem wewnętrznego nieładu, który w niej panował. Polskę dawną ukazuje jako kraj wolności, której nie może doświadczyć w Cesarstwie Austriackim. Okazuje się, że bieda w Rzeczpospolitej była mniej dotkliwa od tej w kordonie cesarskim.

Nie ma podobnych artykułów

    Author: admin Filled under: Język polski